Biomasa różnego rodzaju i pochodzenia z roku na rok zyskuje na popularności. Przeczytaj, jakie ma ona znaczenie dla klimatu na Ziemi.

Biomasa to – jak wskazuje nazwa i definicja słownikowa – masa organicznej materii zawarta w określonym czasie w organizmach roślin i zwierząt, która jest miarą  produktywności biologicznej. Jest ona rodzajem biopaliwa, odnawialnym źródłem energii, który można przeliczać na jednostki wagi, energii oraz jako ekwiwalent węgla organicznego. Przyjrzyjmy się jej bliżej: biorąc pod uwagę jej różnorodność oraz z punktu widzenia możliwości jej zastosowania.

Definicje biomasy: dla ekologii i przemysłu

Zatwierdzona 23 kwietnia 2009 roku przez Parlament Europejski i Radę Dyrektywa 2009/28/WE dotycząca promowania energii pochodzącej z odnawialnych źródeł, która uchyliła wcześniejsze regulacje z tego zakresu, definiuje biomasę jako:”…ulegającą biodegradacji część pochodzącą z produktów, odpadów lub pozostałości natury biologiczno-rolniczej (włączając w to substancje roślinne oraz zwierzęce), leśnej oraz powstające w ramach różnych działów przemysłu, a także rybołówstwa oraz akwakultury, materia ta ulega biodegradacji wraz z częścią odpadów przemysłowych oraz miejskich„.

Z kolei polskie Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 9 grudnia 2004 roku odnotowane w Dzienniku Ustaw pod numerem 267, poz.265 określa biomasę jako stałe lub ciekłe substancje o pochodzeniu roślinnym lub zwierzęcego, które ulegają procesowi biodegradacji; pochodzą one z produktów, odpadów i pozostałości powstających w wyniku prowadzenia produkcji typu rolnego oraz leśnego, a także w przemyśle przetwarzającym ich produkty, ponadto mogą powstawać z innych odpadów ulegających biodegradacji.

Nikogo nie trzeba przekonywać, że biomasa jest najstarszym ze znanych ludzkości odnawialnych źródeł energii. Dlaczego właśnie teraz zyskuje tak duże znaczenie i tak wielki nacisk kładziony jest na jej efektywne wykorzystywanie na skalę światową?

Biomasa jak najstarsze źródło pozyskiwania energii

Najstarsze źródło energii – biomasa

Wykorzystanie biomasy ze względów… klimatycznych

Powszechnie wiadomo, że gwałtowny rozwój cywilizacyjny w XX wieku zintensyfikował zapotrzebowanie ludzkości na energię. Obliczono, że ostatnim czterdziestoleciu minionego wieku odnotowano niemal czterokrotne zwiększenie zużycia energii na świecie. International Energy Agency oszacowała, że zapotrzebowanie na energię będzie utrzymywało się w tendencji zwyżkowej, a w ciągu pierwszego trzydziestolecia XXI wieku wzrośnie o 2/3, wpływając tym samym na podniesienie poziomu emisji gazów cieplarnianych, co jest bezpośrednią przyczyną niekorzystnych dla człowieka i szkodliwych dla środowiska naturalnego procesów – powszechnie dziś już znanych – związanych z globalnym ociepleniem czy efektem cieplarnianym, które w niekontrolowany sposób modyfikują klimat kuli ziemskiej. Tym samy w XXI wieku świat staną zatem przed niebagatelnym  problemem pogodzenia rosnącego zapotrzebowania na energię z ustabilizowaniem poziomu gazów cieplarnianych.

Podjęto w tym kierunku poważny namysł na szczeblu międzynarodowym. Największe znaczenie w tym zakresie miały:

  • powołanie przez ONZ Międzynarodowego Zespołu ds. Zmian Klimatu,
  • „Szczyt ziemi” zorganizowany w Rio de Janeiro w roku 1992, w którym poza przedstawicielami ONZ uczestniczyli reprezentanci 172 krajów,
  • podpisanie w czasie „Szczytu Ziemi” Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w Sprawie Zmian Klimatu,
  • ratyfikacja Ramowej Konwencji w roku 2005 znane jako Protokół z Kioto, zgodnie z którą sygnatariusze zobowiązali się do zredukowania emisji gazów cieplarnianych do poziomu 5,2% do roku 2012.

Tym samym rozpoczęła się era ekologii w przemyśle energetycznym, który docenił i uznał odnawialne źródła energii – zwane w skrócie OZE – za istotny segment swojej działalności.

Temat kontynuować będziemy w drugiej części artykułu: „Biomasa: przewodnik dla zainteresowanych ekologią (cz. 2)” – już teraz zachęcamy do lektury.